Belarus dag 3

Deze dag begon na een duik in de rivier. Het weer was opgeknapt en het zonnetje scheen weer. Na een ontbijt zijn weop de fiets gestapt en hebben we een bescheiden tochtje gemaakt van 15 km naar een grote boomgaard. Deze boomgaard maakt deel uit van een grote cooperatieve boerderij die uit zo'n 1150 arbijders bestaat. We hebben daar wat fruit gegeten en koffie gedronken en hebben geluisterd naar wat er verteld werd over de cooperatie. Het was vroeger een communistische boerderij geweest en nu wordt de hele boel gerund door een zeer invloedrijke man die bla bla.
We zijn hierna het nabijgelegen dorp ingegaan en werden in het cultureel centrum rondgeleid, We hebben met de leider van de cooperatie gesproken . Ik vroeg hem wat hij vond van de vele kleine boerenbedrijfjes in zijn land en hij vertelde dat hij dit maar niks vond.
Bij zijn bedrijf was alles veel efficienter en hij had wel 30 specialialisten in dienst waardoor alles veel productiever was, Hij had hierover boeken geschreven en door het succes van zijn cooperatie had hij ook veel aanzien bij de regering. Ik was het totaal niet met hem eens want ik vindt juist dat de grote bedrijven het contact met de natuur helemaal verliezen en dat monocultuur met de daarbij behorende kunstmest en pesticiden veel slechter zijn voor het land en voor de voedselkwaliteit. Ik heb mijn mond hierover gehouden. Daarna kregen we een rondleiding in het cultuureel centrum. Hier werd van alles voor de arbeiders georganiseerd. Zo kwamen we toevallig net oog in oog te staan met Wit-Ruslands grootste popster en hebben haar een hand gegeven en zijn met haar op de foto geweest. Daarn moesten we honderden foto's bekijken en kregen we per foto een uitleg van een paar minuten. Dit trok ik na een uur even niet meer en toen ben ik samen met Ivo even naar buiten gelopen., Daar werden we geconfronteerd met een dronken jongen die in het Russiche tegen ons begon te praten. Het schijnt een redelijk groot probleem te zijn in dit land dat de mannen veel te veel drinken en dat de vrouwen er min of meer alleen voor staan. Maar dit schijnt in Rusland nog vele malen erger te zijn.
Toen we eindelijk alle foto's gehad hadden liet de vrouw die ons rondleidde ons ook nog de trouwzaal zien en vertelde hier een half uur over. Toen dit klaar was gingen we naar een soort van arbeiderskantine en hebben daar een lunch gegeten. We zijn teruggefiets naar onze plek en hebben daar lekker gezwommen en er was ook een kano waarmee we een stuk stroomopwaards geweest zijn. De rivier was prachtig totdat we ineens werden aangevallen door honderden horzels tegelijk. 's avonds weer heerlijk gegeten en daarna bij het kampvuur gepraat tot het tijd was om naar bed te gaan.