Weer praatjes

Hallo lieve lezers waar jullie je ook bevinden.

Eindelijk is het weer hier een keer anders dan andere dagen, er zijn donkere wolken te zien in het Oosten. Toch is er nog steeds zon en is het ook niet koud. Op de wereldomroep hoorde ik vanmorgen dat het in het Oosten van Spanje had gespookt. Wateroverlast door zware regenval.

We hebben net de VW-bus naar de garage gebracht voor een nieuwe distributieriem en nieuwe olie.

De twee fietsen achterop en zo konden we even later terugfietsen naar huis.

We hadden het plan om in Astorga ons nog even in te schrijven voor de Spaanse les die volgende maand begint en nog even langs een stuk grond te fietsen wat te koop staat.

Maar die donkere wolken voorspelden niet veel goeds. Ik had de laptop in de fietstas en wilde niet het risico lopen dat deze nat zou worden en besloot rechtstreeks naar huis te fietsen.

Het was nog flink doortrappen want het is een redelijk stuk omhoog, niet stijl maar wel vervelend.

Uiteindelijk heeft het nog steeds niet geregend. Iedereen hier hoopt dat het hier weer een keer gaat regenen. Het heeft al maanden niet meer goed geregend en alles is kurkdroog.

 

Zaterdagavond waren we in Matavenero. Daar was de viering van de twintigste verjaardag van het ecodorp en er was een Rainbow bijeenkomst. We hebben daar de hele avond gedanst en zaten onder het stof. We sliepen in de bus die boven het dorp op de parkeerplaats stond en de volgende dag reden we samen met Lena terug naar de bewoonde wereld. 's Avonds onder de douche zag ik zwart water van me afkomen in de badkuip.

Een Rainbow bijeenkomst is een samenkomen van mensen die in de natuur willen leven en elkaar allerlei dingen leren. Ze proberen zonder alcohol te leven maar dat lukt niet altijd. In Matavenero rook het trouwens heftig naar marihuana, het was waarschijnlijk oogsttijd.

Tijdens volle maan (zaterdag) zijn er feesten en daarna is de bijeenkomst afgelopen.

Ik zou zaterdag graag een kijkje willen nemen maar dan zijn we er niet.

Cora, de beste vriendin van Malin komt zondag per vliegtuig aan in Santiago en wij gaan haar dan ophalen. We vertrekken donderdagavond al met de bus omdat we willen proberen wat geld te verdienen met Kelly de marionet in wat steden onderweg.

We hebben laatst de bus ergens hier in de bergen geparkeerd en hebben er in geslapen. Dat ging erg goed, het is ideaal om er in te slapen. De koelkast werkt helaas nog niet maar koken gaat prima.

Ik moet nog wat meer vertrouwen krijgen in de motor, maar daar hoor ik morgen hopelijk meer over als hij van de garage terugkomt. Eerst gaan we morgen met Kelly naar de markt in Ponferrada dus dat betekent vroeg opstaan.

Vandaag hebben we op de markt in Astorga gestaan en dat was lastig. In de buurt van ons faforiete plekje stond een kraam met CD’s en de daarbij behorende muziek. Maar toch redelijk verdiend.

 

Gisteren hebben we aan het eind van de dag een wandeling gemaakt naar een waterval.

We zijn vertrokken vanuit het dorpje Carracedo de Compludo en zijn over half overgroeide paadjes en steile afdalingen bij deze prachtige waterval aangekomen. Het was een klein stroompje maar de afstand naar beneden was erg groot. Erg groen ook allemaal in vergelijking met de gele dorre begroeing hier.

Ik heb een GPS met bijbehorende kaarten gekocht speciaal voor wandelen en hierin staan alle kleine paadjes en andere bijzonderheden. Zo zijn we langs een Romijnse goudmijn gelopen die ik natuurlijk even moest verkennen. Niet veel meer dan een hoop stenen en rotsblokken twee duizend jaar later.

Na de wandeling hebben we in Manjarin gegeten bij Jean-Piere en Agnes. We kwamen in het donker aan en na het eten waren we allemaal moe. Toch hebben we nog een ronde gekaart, we hebben vorige week een nieuw spel van Jean-Pierre geleerd en dat moeten we nu met zijn vieren uitproberen.