Hengstendrama

Nu er genoeg touwen zijn om de paarden aan vast te maken wil Malin de paarden naar buiten hebben. De weide voor ons huis heeft een aantal plekken waar geen sneeuw ligt en we binden de paarden vast aan een boom of aan een pin in de grond.
Het kost behoorlijk veel tijd om de paarden naar hun plek te brengen maar vooral om ze weer terug te brengen naar de stal. Ze willen niet mee of ontsnappen en galopperen dan rond totdat ze moe zijn en we ze weer onder controle hebben.
Het is een dagtaak om de stallen schoon te maken en de paarden wat beweging en buitenlucht te geven. .
De Landrover van Jose en Tina staat naast het huis en we kunnen er gebruik van maken als we dat willen. Ik heb al een paar keer geoefend en met de 4-weel drive ons modderpad op en neer gereden.
Er kwam een vrachtwagen langs met extra voer voor de paarden en die kon niet tot het huis komen dus moest ik op en neer rijden.
Zondag zijn we met de Landrover naar het zingen in de herberg van Foncebadon gegaan, de sneeuw op de weg was geen enkel probleem voor deze tank.
Het was leuk om iedereen weer te zien; Lena, Jean Piere, Agnes, Jesus, Marta en de rest van de medewerkers van de herberg. Ik had een tijd niet gezongen en kreeg na een tijd pijn in mijn keel.
Er waren twee Duitse pelgrims die met veel plezier meezongen.
Lena vertelde dat ze morgen langs zou komen in Rabanal want ze ging naar Astorga om een nieuwe laptop te kopen. .
Toen we in Rabanal aankwamen was het al lang donker en het duurde een hele tijd voordat we de meeste paarden in de stal hadden om ze te voeren.
Malin besloot een aantal paarden 's nacht buien te laten staan het was te veel gedoe om ze in het donker naar binnen te halen.
Tijdens de nacht begon het flink te waaien en te sneeuwen en we konden allebei niet slapen en dachten aan de arme paarden die daar buiten stonden. Ook de honden waren de hele nacht aan het blaffen en waren onrustig.
De volgende morgen zijn we vroeg opgestaan om de paarden naar binnen te halen maar toen een aantal paarden binnen hadden brak de zon door.
We besloten de hengst en een gecastreerde hengst nog even van de zon te laten genieten en gingen zelf naar binnen voor een ontbijt..
Na wat yoghurt met muesli zagen we ineens een aantal andere paarden buiten staan.
We gingen kijken en zagen dat er 5 vreemde paarden buiten ons terrein stonden.
Het koste veel moeite om de gecastreerde hengst naar de stal te brengen met al deze vreemde paarden er omheen. Na een uur was de hengst aan de beurt maar toen we bij zijn plek aankwamen vonden we tot onze schrik een bloedig tafereel.
Er lagen twee paarden onder het bloed op de grond. Onze hengst lag tussen de benen van een vreemde hengst en de beidde paarden waren bewegingsloos. Eerst dachten we dat ze dood waren maar onze hengst ademde nog. Het touw waar hij aan vast zat zat strak om zijn lijf.
Met behulp van onze buurman Mark hebben we het touw losgemaakt. Na 20 minuten stond onze hengst Lucero ineens op en daarna kwam tot onze verbazing ook de andere hengst overeind.
Ze begonnen weer te vechten maar dit keer konden we Lucero wegjagen en hem in de stal krijgen.
Hij liep mank en zijn neus zat onder het bloed maar hij leefde nog!
Onze buurman Mark wist te vertellen dat de vreemde paarden uit het hippiedorp Matavenero kwamen en hier waren opgegroeid. De hengst die met onze Lucero aan het vechten was gegaan was de zoon van lucero. We hebben de dierenarst gebeld en die kwam 's middags langs en gaf Lucero een injectie tegen ontstekingen en verzorgde de wonden. Hij vertelde ons dat het geen ernstige verwondingen waren.
We waren zeer opgelucht.
De eigenaar van de paarden hebben we .kunnen opsporen met behulp van Marta uit Foncebadon. Het was een Engelse hippie die de paarden in de storm van gisteren nacht was kwijtgeraakt.
Hij was verschrikkelijk nerveus en durfde ons niet recht in de ogen aan te kijken. Hij vertelde dat hij geen geld had voor een dierenarts en begon agressief te worden na een tijdje. Hij had al een tijd niks meer gerookt en kon duidelijk niet tegen stress. We hebben hem maar laten gaan met zijn vijf paarden. Zijn hengst bloedde uit zijn benen maar liep nog soepel.
Wij hebben nog een tijd met Mark nagepraat over deze verschrikkelijke nacht en ochtend.