Eindelijk een rustige nacht, ik heb mijn oordoppen ingedaan. Keo, de grote hond ligt buiten aan de ketting en Lubo de oudere hond loopt ergens buiten rond. De vorige nacht waren beidde honden binnen en Keo blafte de hele nacht. De ochtend daarna zagen we een vijftal honden op ons terrein liggen en 's avonds kwamen ze weer langs. Keo werd helemaal gek en toen ik de honden probeerde weg te jagen liep Lubo regelrecht naar de groep honden. Die begonnen hem met kwispelende staarten te besnuffelen en dat zag er heel onschuldig uit. Lubo kwam 's avonds niet meer terug, zoals gebruikelijk en roepen hielp ook niet want hij is oud en doof. Goed geslapen in ieder geval zonder de honden in huis en paarden buiten in een storm. De volgende ochtend was Malin de eerste die de deur van het huis opende. Buiten voor de deur lag Lubo gewond en bloedend en het leek alsof een oog miste. Nee, riep Malin niet alweer! Het zag er inderdaad niet goed uit, we besloten na een ontbijt met Lubo in de Landrover naar de dierenarts in Astorga te rijden. De dierenarts herkende ons van de vorige keren en begon Lubo liefdevol te onderzoeken. Zijn oog bleek er nog in te zitten, de huid er omheen was opgezet en daardoor leek het anders.De wonden werden schoongemaakt en ook was er een nieuwe ontdekking. Lubo bleek een ernstige oorontsteking te hebben. Het is eigenlijk maar goed dat we kwamen want anders was diit feit onopgemerkt gebleven. We kregen oogdruppels en een oorspray mee voor verdere behandeling thuis. We houden Lubo nu 's nachts binnen voorlopig. Veel te gevaarlijk buiten!
maandag 9 februari 2009
Volgende patiënt,
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)



1 opmerking:
David! Malin!
Wat een verhalen! Allerminst een idilisch hutje in the middle of nowhere. Knap hoor, dat jullie dit allemaal doorstaan. Het klinkt behoorlijk embarmelijk. Houd jullie goed. Veel Liefs uit Nieuwaal
Een reactie posten