Vandaag doe ik rustig aan.
IK heb gisteren de hele dag gezeild. Van Stad aan het Haringvliet totaan de Biesbosch. Het is heerlijk dat de dagen zo lang zijn nu, want ik kwam pas op 21:1t aan. Er Zaten al een paar mensen bij een vuurtje op deze aanlegplek.
Een nederlandse vrouw, een Australische man en een jongentje dat Nederlands met een gigantisch Engels accent. De man vertelde me over Darwin, de stad waarin ze wonen. De koelste dag is daar zo'n 24 graden en je hebt er geen seizoenen maar de regentijd en de droge tijd. Net voor de regentijd wordt het daar broeierig warm en iedereen verwelkomt de monsoons. Hij vertelde dat deze stormen daar weken kunnen duren en dat er prachtige omweersvoorstellingen te zien zijn. Dat zou ik best wel eens willen zien, ik hou namelijk erg van stormen en natuurgeweld (zolang ik niet op het water zit).
Er kruipt een teek over het matje waar ik op zit. Weg met die beesten. Ik kan me niet herinneren dat ik vroeger ooit last heb gehad van deze wezentjes maar nu stikt het ervan. Na een wandeling in Duitsland bleek er de volgende dag een op mijn voet te zitten. Ik had de avond ervoor nog zo goed gekeken. Ik las trouwens op internet dat 50 procent tegenwoordig besmet dus is het oppassen geblazen.
Woensdag ben ik naar de podoloog (voetspecialist) geweest voor een zooltje in mijn nieuwe wandelschoenen. Het bleek dat ik een voet had met een heel hoge wreef (hoe schrijf je dat?) en dat mijn rechtervoet een beetje naar buiten stond. Het was volgens haar niet vreemd dat ik af en toe last krijg van mijn knie. Daarna met het openbaar vervoer naar de boot in Hellevoetsluis. Wat een ramp zeg, de tram, trein,overstappen, de metro en daarna de bus. Ik moest de laatste sluisschutting halen van 18:30 maar dat viel nog niet mee, de tram had problemen met het sluiten van de deuren, er was een treinstel uitgevallen waardoor detrein vertraging had en alles helemaal vol zat. Ik miste daardoor de bus en de volgende bus stopte niet bij mijn boot waardoor ik een 20 minuten met volle bepakking moest rennen om de laatste sluis nog te halen.
De sluiswachter daarintegen had geen haast en ik heb nog 20 minuten dobberend voor de brug doorgebracht voor ik mijn tocht kon beginnen. Uiteindelijk heb ik nog zo'n twee uur goed kunnen zeilen tot het dorpje Stadaan het Haringvliet. Ik had door alle haast nog geen boodschappen kunnen doen en ik had redelijke trek toen ik daar eindelijk aan wal lag. Maar het bleek dat de snackbar houder vorig jaar overleden was waardoor ook de laatste eetmogelijkheid uit dit kleine dorpje verdwenen was. Een man waarmee ik in gesprek was wilde me we'll naar het 5 km verderopgelegen dorpje brengen maar dan moest ik wel teruglopen. Kan ik mooi mijn nieuwe wandelschoenen inlopen dacht ik en dat heb ik geweten. De tocht was langer dan ik dacht en het was zo donker in de tussengelegen weilanden dat ik moeite had om de weg te vinden. Gelukkig kon sTomsTom me een beetje helpen. Ik kwam pas laat weer bij mijn boot aan met pijn in benen en voeten. Gelukkig komen er goede zooltjes in mijn schoenen.
In totaal heb ik 11 dag in Keulen doorgebracht in huisje van Jutta.
Ze zat nog in Marokko toen ik daar kwam en het was we'll een beetje vreemd om daar alleen te zitten. Gelukkig is Keulen een erg leuke stad. Ik heb veel gewandeld in de bergen langs de Rijn en heb ook geshopped in de grootste buitensportwinkel van Europa. Op een zondag had ik afgesproken met een vriendin van Jutta , Lilli en we hebben 's middag gebruncht in de zon en een leuk gesprek gehad in het park. Die parken daar in keulen zijn zo gezellig, het zit er helemal vol en iedereen is er aan het sporten, barbequen of drinkt er een biertje. Nadat Lilli was vertrokken om naar Yoga te gaan heb ik ook een biertje genomen en ben in het park mijn boek gaan lezen. Dit boek was van Hans Peter Kerkeling, de Duitse Paul de Leeuw die zonder voorbereiding naar Santiago is gelopen. Het is een leuk boek maar ik had soms moeite om mijn aandacht er bij te houden omdat er zoveel te zien was in dat park daar.
Ik had een super goed gevoel na afloop, boek uit, beetje verbrand, beetje aangeschoten en ik voelde me heel erg welkom in deze stad.
Wat ik ook heel erg leuk vond was het dansen van de zogenaamde 5 ritmes op dinsdag en donderdag avond van 20:00 tot 22:30. Ik kende dit doordat we daar al eerder een keer gedanst hadden met Lilli en dat was super leuk en een totale workout tegelijkertijd. Ongelovelijk, er zijn momenten dat ik denk dat ik n iet me er kank maar dan ga ik toch door omdat de muziek zo goed is. Dat dansen ga ik zeker missen hierzo in de biesbosch.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten