Dag 5 Somport, Jaca

Dag 5, Somport Jaca
Het was me gelukt om vroeg op te staan. Ik lag met drie oude Catelaanen op de kamer die alledrie de verwarming aan en het raam dicht wilden. Gelukkig duurde de claustrofobische aanval maar even en viel ik tijdens het luisteren van mijn hoorboek in slaap. Om 7:45 deed ik mijn eerste stappen op het Spaanse gedeelte van de camino de Santiago. Nog maar 858 km naar deze eindbestemming. Het was behoorlijk koud maar het zonnetje scheen. Het is voor het eerst dat ik alleen loop en dat bevalt me nu wel. Heerlijk rustig, ik kwam ineens drie gemsen tegen, tenminste ik denk dat het gemsen zijn, een soort kruising tussen een steenbok en een hert. Besneeuwde toppen overal om me heen, wat zijn die Pyreneen toch mooi. Om zo'n 12 kwam ik in een dorpje aan waar ik een koffie heb gedronken en wat inkopen gedaan. Een paar uur later arriveer ik in het dorpje Villanúa. Mijn voeten beginnen pijnlijk te worden en eigenlijk moet ik stoppen. Maar de autoweg gaat dwars door die dorpje heen en het voelt niet goed hier. Na een voetbehandeling in het bushokje toch maar verder. Eerst langs de weeg waar ik een nederlandse fietser tegenkom met een ongelovelijk bruin hoofd. Hij is al 5 weken onderweg vanuit zijn woonplaats en heeft 2 maanden vrij gekregen van zijn vrouw. Eigenlijk wil hij al weer naar huis want hij mist zijn kinderen. Het pad buigt gelukkig van de weg af en gaat omhoog. Het loopt heel lastig over losliggende keien en mijn voeten hebben het zwaar. Ik heb besloten bij het volgende plaatsje te stoppen en als ik er aan kom kan ik bijna niet meer. Ik vraag een man die aan het werk is naar een herberg. Die is er niet zegt hij maar in Jaca (het eindoel van de route in mijn reisgids) zijn er veel mogenlijkheden. Het is maar 1 uur lopen volgens hem. Ik baal en besluit eerst wat te eten in dit mooie dorpje. Tijdens mijn broodje kijk ik met blote voeten naar de man die rotsen op maat aan het hakken is voor een huis. Wat een werk. Met veel moeite gaat de rugzak weer op en strompel ik verder. Ik kom nog wel langs een hotel maar als ik de prijs hoor loop ik snel door. Vlak daarna moet ik een kleine rivier oversteken die door de vele regen een woeste stroom geworden is. Ik balanceer op de restanten van een oude brug naar de overkant. Uiteindelijk duurt het nog 2 1/2 uur voordat ik in Jaca aankom. Vlak voor jaca wordt ik ingehaald door drie oudere Italianen die fluitend de heuvel oplopen. Het blijkt ook nog eens dat ze een uur later uit Somport vertrokken waren dan ik. Ik weet wel dat ik snel afgeleid ben en alles wat ik tegenkom bekijk: stuwdammen, watervallen, camping, oude stoomwals, grotten en kerkjes. Maar dat verklaart nog niet het verschil tussen de 30 km uit mijn reisgids en de 39 km die ik volgens de gps gelopen heb. Een beetje omgelopen? De herberg is erg groot en voor het eerst zie ik meerde pelgrims bijlkaar maar heb geen kans te praten want als ik gedoucht heb en gewassen ligt iedereen al te slapen.