Dag 14 Monreal - Tiebas,

dag 14 Monreal - Tiebas, 14 km
Vandaag voor hete eerst sinds lange tijd weer alleen gelopen. Ik was nieuwsgierig hoe dat zou zijn. De laatste dagen was ik zo moe en ik wil zien of het beter gaat als ik in mijn eigen ritme loop.
Mijn blaren afgeplakt en met volle waterzak op pad. Het was behoorlijk koud en bewolkt. Volgens mijn reisgids zou dit een van de mooiste routes zijn maar daar heb ik niet veel van gemerkt. Er loopt een snelweg in het dal en een betonnen kanaal voor de watervoorziening van Pamplona. Ik moet erg wennen aan de auto geluiden en de route is vermoeiend, omhoog en omlaag. Er is ook een route langs het kanaal maar daar had ik geen zin in. Toch ging het niet slecht, mijn voeten waren niet zo pijnlijk en ik had een beetje energie. Ik heb zelfs mensen ingehaald. In Tieda een dorpje halverwege de route in mijn gids zie ik de hond van Pierre buiten liggen en ben het caféé ingegaan. Daar zaten Piedro en Elsa. Ik heb wat gegeten en na een tijd praten werd ik erg moe. Piedro praatte de oren van mijn hoofd. Op een gegeven moment moest ik hem echt stoppen. Daarna heb ik een douche genomen in de herberg en ben even in mijn slaapzak gekropen. Eigenlijk wilde ik verder lopen maar ik was te moe. Ik heb het kerkje bekeken en even naar het orgelspel geluisterd van een vrouw die aan het oefenen was. Een heel mooi kerkje. Daarna heb ik de ruine bekeken die hier staat van een kasteel uit de 13e eeuw. 's Avonds hebben we me de mensen uit de herberg gegeten en dat was erg chaotisch wat de bediening betreft. Voor het slapen nog even de blog bijwerken. Ik slaap op een kamer met drie Duitsers en twee Fransen. Het Duitse stelletje had ik al eerder gezien in Arres en de andere Duitser komt uit Hamburg. Hij heeft een uitgesproken mening over wat goed en fout is tijdens de camino en klaagt over de bediening in het restaurant. Nu maar eens kijken hoe laat het alarm (van de anderen) afgaat morgen.