Dag 5, Villapanada

We zijn de laatsten die uit de herberg vertrekken en daarom moeten we de sleutel terugbrengen naar een bar. Het is een paar honderd meter terug in de richting waar we vandaan kwamen. Mijn knie voelt niet echt lekker als ik de eerste passen van vandaag doe. Gelukkig heeft Malin een band meegenomen voor om de knie en dat helpt enorm. Het is flink stijgen en dalen. Het weer is erg goed in de ochtend maar als we in een dal komen hangt er een dikke laag mist. De hoge bergen zien we niet meer maar even later breekt de zon door en zien we dat we in een prachtig dal zijn gekomen. Er zijn vele paarden onderweg en elke keer stoppen we om ze te aaien of naar ons toe te lokken. We praten over de afgelopen dagen en raken weer verstrikt een meningsverschil of beter gezegd ruzie. In een cafe kan ik me nog net inhouden om de kop koffie niet tegen de muur te gooien. Ik loop boos weg. Een tijd later kunnen we eindelijk redelijk praten en dat doen we dan ook voor een lange tijd. We komen volgens mij een stuk dichter bij de reden waarom het soms zo uit de hand loopt als we ruzie hebben. Malin vindt de aanval de beste manier van verdedigen als ik kritiek op iets heb. Ik probeer het dan weer uit te leggen en mezelf te verdedigen tot ik helemaal gefustreerd raak dat ze me niet begrijpt en ik mezelf de hele ttijd moet verdedigen.
Na een uur op een bankje te hebben gepraat lopen we verder. Het is gaan regenen maar de lucht voelt heerlijk fris aan. We lopen lekker en besluiten nog een stuk verder te lopen als we bij een albergue zijn.
Dan blijkt de route ineens veel langer te zijn dan in het boekje stond omdat ze bezig zijn een weg te bouwen. Het is ook harder gaan regenen en we besluiten om terug te lopen naar de herberg. Deze bleek dicht te zijn maar een andere pelgrim was na een uur gewacht te hebben door het raam naar binnen geklommen en daarom zijn wij nu ook binnen. Tot morgen.