Dag 38, Astorga

Dag 38, Astorga.
's Ochtends werd ik wakker in de buitenlucht. De Polen die ook buiten hadden geslapen stonden om een uur of 6 op en toen ben ik maar naar mijn kamer gegaan om nog wat verder te slapen. Na een uurtje was ik al weer wakker omdat er toch een soort van ritme in me zit. Ik was de laatste in de herberg en na het ontbijt heb ik nog een tijd gitaar gespeeld. Deze gitaar speelde zo lekker en ik heb het nummer van de Zweedse Malin, wat we samen in de Italiaanse herberg gespeeld hebben, iets aangepast qua ritme en ik heb zowaar een tussenstukje verzonnen. Het lopen ging goed en tegen de middag kwam ik een aantal mensen uit de herberg tegen.

We hebben samen geluncht naast een hele lange stenen brug over een rivier in een stadje. Er was ook een Hollander "Jaap" die ter plekke met een mes zijn lange broek omtoverde in een korte omdat het zo warm was. Ik ben daarna in mijn eentje verder gewandeld en dat beviel me goed. Onderweg kwam ik een van de twee Hongaarse dames tegen die onder een boom aan het uitrusten was. Ze zei dat ze me straks wel in zou halen. Dat moest ik nog zien.
Na een uur liep ze ineens achter me en we raakten aan de praat. Ze was naar de Osho Puna in India geweest en was heel enthousiast dat ik ook een aantal Osho meditaties kende. Ze wilde me een meditatie leren waar ze heel enthousiast over was en zo stonden we even later midden in een graanveld te springen en rare geluiden te maken. Ik moest wel de hele tijd om me heen kijken om te zien of er geen mensen aan kwamen.
Vandaag was de omgeving super mooi. Het landschap had al wat meer glooiingen en heuvels. Hiervoor was het
heel erg vlak geweest.
Ik heb onderweg een portemonnee gevonden met daarin zo'n 40 euro en verder niks. Even later vond ik een tube crème. Blijkbaar had iemand voor me zijn rugzak open laten staan. Ik ben helemaal doorgelopen tot de stad Astorga wat een behoorlijke wandeling van meer dan 30 km was.
Ik was eigenlijk best wel kapot. Omdat de herberg me niet echt aanstond ben ik met mijn rugzak in de stad op zoek gegaan naar een andere herberg en naar een goed restaurant maar dat viel nog niet mee. Ik ben twee keer de stad rondgelopen en kon niet meer. Er waren hier alleen maar dure of onaantrekkelijke restaurants en de andere herberg beviel me ook niet. Ik heb nog wel een briefje opgehangen met de mededeling dat ik een portemonnee had gevonden en heb mijn telefoonnummer er op geschreven.
In de andere (grote) herberg heb ik in gecheckt en heb ook vermeld dat ik een portemonnee gevonden heb en mijn telefoonnummer achter gelaten. Daarna ben ik weer de stad ingegaan om een restaurant te vinden. Ik heb weer een drie kwartier op mijn slippers door de stad gelopen tegen mijn zin om iets leuks te vinden. Uiteindelijk heb ik maar een pizza besteld en die was verschrikkelijk slecht. Ik houd echt niet van grote steden...
Toen ik terug kwam in de herberg was er een man die heel erg boos op me was. Hij had gehoord dat ik een portemonnee gevonden had en wilde hem hebben. Hij bleek bij de herberg te horen en kon geen woord Engels. Ik had eerder met de andere mensen van de herberg gesproken maar die waren er nu niet meer. Hij bleef maar in het Spaans tegen me schreeuwen en toen ik wegliep kwam hij even later terug met drie andere mannen die nu half in het Engels en half in het Spaans ook nog eens op me begonnen in te praten. Als ik de portemonnee niet gaf moest ik uit de herberg en ze wilden mijn kamernummer weten. Toen ze niet wilden luisteren naar me en zei dat ze niet met z'n allen tegen me moesten schreeuwen werd ik boos. Ik zei dat ze normaal tegen me moesten doen en liep boos weg. Ze bleven me maar achtervolgen en wilden mijn kamernummer weten. Ik heb de hulp van wat mede pelgrims ingeroepen en toen die in discussie gingen met de mannen ben ik na een tijd naar mijn kamer gelopen en ben gaan slapen. Gelukkig had ik mijn kamernummer niet gegeven. Door de adrenaline duurde het wel even voordat ik sliep.
De volgende ochtend bleek de man ineens poeslief te zijn en bleek dat hij dacht dat ik de portemonnee in de herberg had gevonden. Dat vind ik nog geen reden om met vier man tegen me te schreeuwen.