Dag 40, Molinaseca

's Ochtends ben ik weer een van de laatsten en ik loop even een klein stukje met Malin mee naar het dorp. Als zij naar de paarden gaat kijk ik nog even of ik Willow nog even gedag kan zeggen. Hij komt toevallig net uit het klooster gelopen en praat nog even wat met me. Daarna begin ik rustig aan mijn wandeling en geniet nog na van al de bijzondere ontmoetingen.
Ook het landschap werkt mee om me helemaal te laten genieten. Na een uur of twee kom ik aan bij het beroemde Cruz de Ferro.
Dit is een plek waar iedereen die naar Santiago loopt een meegebrachte steen achterlaat als symbool van de last die ze met zich meedragen en waarvan ze zich kunnen bevrijden door de tocht naar Santiago te lopen. Ik laat mijn blauwe steen achter naast een andere steen waarop het woord Leef staat.
Daarna zet ik mijn weg voort en kom onderweg een aantal keer Malin tegen op haard paard. Ze gaat ongeveer even snel als ik. Aan het einde van de tocht loop ik samen met een Engels vrouw verkeerd waardoor we een enorme omweg maken. Gelukkig is de natuur hier prachtig en ruikt het hier super lekker. De hoge bergen staan hier vol met een geurende struik waarvan ik niet weet hoe deze heet. In Molinnaseca zie ik Sonja en Malin al zitten en we drinken samen een bierje.
De herberg is aan het einde van het dorp en daar ontmoet ik een Nederlandse jongen die helemaal uit Rotterdam is komen lopen en een Noorse jonge vrouw die in de Noorse zeemanskerk in Rotterdam werkt. We wassen onze kleren en gaan daarna met zijn allen eten in het dorp. Het is erg gezellig en we zijn eigenlijk te laat terug in de herberg maar de deur is gelukkig nog open.