
Alles was erg nat 's ochtends maar het was wel lekker fris om goed wakker te worden.
Na een stokbroodje met honing vertrokken we.
We konden in de verte de oceaan zien en het waaide heel erg hard.
Er was veel zon dus de wind was meer dan welkom.
We kwamen aan bij een kustweg en hebben hier een hele tijd overheen moeten lopen. Het is erg oppassen geblazen voor de automobilisten die hier voorbij razen.
Gelukkig zijn ze een beetje bang voor mijn wandelstokken die ik overdwars vasthoud.
De stad Cee is heet en we eten een salade met een glas wijn in een restaurant.
Daarna is het verder zwoegen over de kustweg.
Bij een strand met een douche besluiten we een duik in de zee te nemen.
KOUD!! Wat is het water hier koud. Ik heb geen gevoel meer in mijn tenen na een korte wandeling door het water.
Toch besluiten we door te zetten en zwemmen 30 seconden in de zee.


Finistera blijkt inderdaad aan het einde van de wereld te liggen, het is nog een paar uur lopen. Na een halve liter bier blijken we toch weer wat kracht te hebben om de laatste kilometers te kunnen lopen.
Doodmoe komen we aan in Finistera en wie zien we daar: Alex.
Hij is hier al een paar dagen en slaapt op het strand. We besluiten eerst een slaapplek te zoeken bestaande uit een echt bed maar alle herbergen en pensions zijn vol. We kunnen bij een herberg wat mee-eten en dat geeft ons weer wat kracht om verder te zoeken. Uiteindelijk vinden we een hotel waar nog bedden vrij zijn.
Douchen even slapen en daarna s 'nachts nog even naar het strand waar elke avond een groot vuur is. Hier ontmoeten we weer vele bekenden zoals Willow, Anna en Alex.
Er zijn een aantal mensen met gitaar en ik heb een goed gesprek met Alex.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten