Het is zover, ik ben aangekomen in Santiago de Compostella. Het is vreemd om hier aan te komen... Ik weet niet goed hoe ik het omschrijven moet maar het is een beetje onwerkelijk. Ineens ben ik op de plek die de hele tijd mijn soort van einddoel was. Nu heb ik mijn einddoel bereikt, en hoe nu verder? OK, ik wil nog naar de zee lopen, dat zijn drie extra dagen lopen maar dan komt er toch een einde aan deze reis. Langzamerhand werd dit onwerkelijke gevoel een beetje omgezet in vreugde. Ik ontmoet vele mensen die belangrijk zijn geweest tijdens de Camino. Molin (de Zweedse) is hier, Willow( Australische zanger)
, Anna-Lena en Sylvia (de twee jonge Duitse meiden),
Christina (Duitse vrouw), Wan (Koreaanse vrouw)
Sonja (Duitse kapper). Gisteren heb ik ook het Duitse stel gezien die ik overal tegenkwam (Sebastiaan en Catharin). Alleen Alex is er niet, ik heb hem telefonisch gesproken en hij vertelde dat hij voortijdig naar huis gegaan is. Hij had er even genoeg van en wilde bij een feest van zijn ouders zijn. Ook Anna is hier , een Spaanse die me heeft verteld over de Organic Farms. We zijn net met een aantal mensen naar de pelgrims mis geweest in de Kathedraal een enorm gebeuren met enorm veel mensen. We zagen Father Gilian, een Ierse priester die ons onderweg af en toe op een halve liter bier trakteerde ook deelnemen. Aan het einde van de mis werd een enorm grote wierook pot door de kerk geslingerd. Ik heb mijn certificaat nu net gehaald en vanavond gaan we dansen met een groepje. De reis hiernaartoe was best nog wel even zwaar, het was erg warm en de route was niet geheel duidelijk. Onderweg was er een bordje met Santiago de Compostella erop maar het bleek een of andere voorstad te zijn. Uiteindelijk kwamen we aan in het oude centrum en vonden via de plaatselijke VVV een leuk pensionnetje in het midden van het oude centrum vlak bij een oude stadspoort.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten